Co zwykle niepokoi rodziców i nauczycieli

  • trudności w koncentracji i utrzymaniu uwagi przy zadaniu
  • nadmierna ruchliwość i impulsywność
  • trudności w relacjach z rówieśnikami

Każde z tych zachowań może mieć wiele przyczyn — od zmęczenia i sytuacji w domu, przez trudności emocjonalne, po zaburzenia przetwarzania bodźców. Dlatego ocena zaczyna się od zrozumienia całej sytuacji dziecka, a nie od testu.

Z czego składa się ocena

  1. Wywiad z rodzicami — jak zachowanie wygląda w domu, od kiedy i w jakich sytuacjach się nasila.
  2. Informacje od nauczycieli — dziecko bywa zupełnie inne w grupie niż w gabinecie, dlatego perspektywa przedszkola lub szkoły jest niezbędna.
  3. Obserwacja dziecka podczas zadań i w swobodnej aktywności.
  4. Kwestionariusz Conners 3 — narzędzie oceniające uwagę, nadaktywność i impulsywność, a także trudności emocjonalne i relacje społeczne.
  5. Komputerowy test uwagi MOXO — obiektywny pomiar uwagi, czasu reakcji, impulsywności i nadaktywności.

Dlaczego test komputerowy dokłada coś istotnego

W teście MOXO dziecko reaguje na bodźce pojawiające się na ekranie, a w tle celowo włączane są rozpraszacze wzrokowe i dźwiękowe — takie, z jakimi mierzy się w klasie i w domu. Dzięki temu wynik pokazuje nie tylko samą uwagę, ale też odporność na rozproszenie.

Rozpoznanie jest początkiem, nie końcem

Wyniki zestawiamy ze sobą i dopiero na tej podstawie planujemy dalsze kroki. Sama nazwa rozpoznania niewiele zmienia w codzienności — zmienia ją wsparcie dopasowane do konkretnego dziecka i do jego otoczenia: w domu, w przedszkolu i w szkole.

Wynik testu można powtórzyć po jakimś czasie i porównać. To dobry sposób, żeby sprawdzić, czy wprowadzone zmiany rzeczywiście pomagają.